Een cruiser is niet zomaar een fiets, het is een levensstijl. Zo denken althans meer dan 300 mensen in Mechelen over deze tweewielers. We kunnen dus beginnen spreken van een trend.
Van bike tot bike
Koen Wauters werkte enkele jaren geleden voor Harley Davidson, maar het bedrijf hield het opeens voor bekeken. Hij wilde niet meer onder iemand werken en besloot zijn eigen winkel te openen. Dat werd dan de Cruiser Shop ’71. Waarom Mechelen? “Simpelweg omdat ik hier woonde.“
De winkel was oorspronkelijk gericht op echte liefhebbers, die hun cruiser op maat laten maken. maar al snel bleek dat de winkel een heel ander publiek aantrok. Ongeveer 80 procent van de klanten zijn ‘gewone’ moeders met hun kinderen. Daarom heeft Koen Wauters zijn assortiment uitgebreid en is er voor elk wat wils. Zelfs Mechelens eigenste trots op journalistiek vlak, Yves Desmet, heeft zich ondertussen een cruiser aangeschaft. “Yves was één van mijn eerste klanten. Toch ga je hem er niet veel op zien rijden, zijn dochter is er altijd mee weg.”
Toch is de cruiser volgens de winkeleigenaar niet zomaar een fiets. Het is een levenstijl. “Kleding die je niet leuk vindt houdt je ook warm, maar toch koop je de kleding die je leuk vindt. Omdat je ermee gezien wil worden. Hetzelfde geldt voor een fiets. Mensen kopen een cruiser omdat ze ermee willen gezien worden.”
Warme roots én retro
De cruisers trekken hier dus een ander publiek dan op de plaats van hun afkomst. Ze zijn oorspronkelijk uit de warme streken van de Verenigde Staten, zoals Californië.
“Daar kan je echt cruisen met een cruiser. Het weer is er echt ideaal voor. Hier worden de cruisers uitgerust met spatborden en dergelijke om te kunnen gebruiken in andere weersomstandigheden.”
De fietsen zijn allemaal in originele staat. De klanten kunnen uit een groot assortiment van kleuren en vormen zelf kiezen welke bel, zadel, pedalen, enzovoort ze willen. Zelfs het tandwiel kan met een tekening erop geleverd worden. “Er zijn ook mensen met een gewone fiets die om deze speciale onderdelen komen. Neem nu de zadels van de cruiser, die zijn gewoon veel comfortabeler.”
De cruisers zien er erg retro uit, wat mee zorgt voor hun succes. Daarnaast verkoopt Koen Wauters ook echte retro fietsen. Dan moet je je niet een 30 jaar oude fiets voorstellen, maar nieuwe fietsen die volledig gemaakt zijn volgens de modellen van eind 19e eeuw, begin 20e eeuw. “Mijn winkel is niet zomaar een fietsenwinkel. Achter elke fiets moet een verhaal zitten. Zowel bij de cruisers als bij de retro fietsen.”
vrijdag 16 januari 2009
Studio op wieltjes
De minibus van Mark Van Immerseels (33) heeft bijna heel Europa gezien. Mark kocht dit voertuig tweedehands in een doodgewone Volkswagengarage. Op vier jaar tijd had het busje slechts 30 000 kilometers afgelegd. Nu, bijna negen jaar later, staan er reeds 200 000 kilometers op de teller. Hij slaapt meer in dit busje dan in zijn appartement.
Mark huurde met een paar vrienden een appartement in Biarritz, in Frankrijk. Door hun werk konden deze vrienden na een tijdje steeds minder in het appartement verblijven. Mark betaalde dan de meeste huur, maar heeft dan besloten de huur stop te zetten en te investeren in deze minibus. “Één van mijn beste investeringen ooit!” Met deze minibus verkende hij alle streken van Europa op weg naar goede surfspots. Dat is ook duidelijk te merken in het busje. Bovenaan prijken twee grote surfplanken. “Niet zomaar surfplanken, longboards van de beste surfwinkel in Biarritz én op maat gemaakt. Ze hangen omhoog met een systeem om ze overal te kunnen meenemen zonder dat ze beschadigd raken.”
Een geniaal systeem
Dat is niet het enigste geniale ontwerp in het busje. “Door één houten plank te verleggen verwissel je gemakkelijk tussen ‘de slaapkamer’ en ‘de keuken’. En dan heb ik mijn leeskamer nog niet vermeld” De passagiersstoel naast die van de chauffeur draait 360 graden om zijn as, om zo de leesruimte te vormen. De slaapkamer houd in dat er twee matrassen naast elkaar liggen, over de houten plank, waarop je gemakkelijk met vier mensen op kan slapen. Bij de keuken liggen de matrassen opeen en vormen ze een zetel. De houten plank doet dan dienst als tafel. Zoiets is wel nodig als je in een busje slaapt. “Ik heb lang gezocht naar een flexibel design en veel uitgeprobeerd. Dit is gewoon perfect. Dat moet natuurlijk wel, ik breng er vijf van de twaalf maanden van elk jaar in door. Het is zoals een studio, maar dan op wieltjes.” Zijn appartement daarentegen is eerder primitief ingericht. Toch gebruikt Mark het busje niet altijd. “Mijn busje dient enkel voor mijn plezier, om te gaan werken heb ik mijn fiets.”
Nog geen einde in zicht
Het voertuig heeft op al deze tijd in het bezit van Mark heel wat meegemaakt. “Ooit werd ik geraakt door een tram. Het was heel laat en pikdonker. De tram reed achter me, maar ik had hem niet gezien. Aan een rond punt gekomen wilde ik vertragen en afslaan, maar de tram reed rechtdoor. Ik heb veel geluk gehad. Heel de zijkant van de auto moest hersteld worden, maar ik leefde nog. Een halve meter meer naar mijn kant had wel eens slecht kunnen aflopen.” Het busje ziet er nu weer uit alsof het nog jaren mee zal kunnen. Mark is alleszins nog niet klaar om het weg te doen.
Mark huurde met een paar vrienden een appartement in Biarritz, in Frankrijk. Door hun werk konden deze vrienden na een tijdje steeds minder in het appartement verblijven. Mark betaalde dan de meeste huur, maar heeft dan besloten de huur stop te zetten en te investeren in deze minibus. “Één van mijn beste investeringen ooit!” Met deze minibus verkende hij alle streken van Europa op weg naar goede surfspots. Dat is ook duidelijk te merken in het busje. Bovenaan prijken twee grote surfplanken. “Niet zomaar surfplanken, longboards van de beste surfwinkel in Biarritz én op maat gemaakt. Ze hangen omhoog met een systeem om ze overal te kunnen meenemen zonder dat ze beschadigd raken.”
Een geniaal systeem
Dat is niet het enigste geniale ontwerp in het busje. “Door één houten plank te verleggen verwissel je gemakkelijk tussen ‘de slaapkamer’ en ‘de keuken’. En dan heb ik mijn leeskamer nog niet vermeld” De passagiersstoel naast die van de chauffeur draait 360 graden om zijn as, om zo de leesruimte te vormen. De slaapkamer houd in dat er twee matrassen naast elkaar liggen, over de houten plank, waarop je gemakkelijk met vier mensen op kan slapen. Bij de keuken liggen de matrassen opeen en vormen ze een zetel. De houten plank doet dan dienst als tafel. Zoiets is wel nodig als je in een busje slaapt. “Ik heb lang gezocht naar een flexibel design en veel uitgeprobeerd. Dit is gewoon perfect. Dat moet natuurlijk wel, ik breng er vijf van de twaalf maanden van elk jaar in door. Het is zoals een studio, maar dan op wieltjes.” Zijn appartement daarentegen is eerder primitief ingericht. Toch gebruikt Mark het busje niet altijd. “Mijn busje dient enkel voor mijn plezier, om te gaan werken heb ik mijn fiets.”
Nog geen einde in zicht
Het voertuig heeft op al deze tijd in het bezit van Mark heel wat meegemaakt. “Ooit werd ik geraakt door een tram. Het was heel laat en pikdonker. De tram reed achter me, maar ik had hem niet gezien. Aan een rond punt gekomen wilde ik vertragen en afslaan, maar de tram reed rechtdoor. Ik heb veel geluk gehad. Heel de zijkant van de auto moest hersteld worden, maar ik leefde nog. Een halve meter meer naar mijn kant had wel eens slecht kunnen aflopen.” Het busje ziet er nu weer uit alsof het nog jaren mee zal kunnen. Mark is alleszins nog niet klaar om het weg te doen.
Werken en shoppen in China
Ine Princen trok drie jaar geleden de deuren van de Katholieke Hogeschool Mechelen definitief achter zich dicht met een diploma communicatie management op zak. Ze werkt nu als client representative voor het bedrijf IBM. Dat is echter niet alles wat ze deed sinds ze afstudeerde. Eerder was ze ook al in China te vinden voor hetzelfde bedrijf.
Ine Princen (25) behaalde in 2005 een diploma communicatie management aan de KHM. Haar stage deed ze bij IBM (International Business Machine Corporation) en daar mocht ze dan ook ineens vast beginnen werken. Ze werkte er als consultant in de global buisiness service van het bedrijf. Dat wil zeggen dat ze erop toezag dat alles correct verliep bij het aanleren van de nieuwe software die het bedrijf maakt.
China vs Hong Kong
Dat werk deed ze blijkbaar goed, want ze werd gekozen om naar China te vertrekken voor een project van IBM. “China was een geweldige ervaring! Ik zou het direct opnieuw doen.” Huntsman, een chemiebedrijf, had op die moment nood aan nieuwe software. Ine leidde een team van Chinezen die expert waren op het vlak van de aan te leren software, die het aan de werknemers moesten aanleren. Zij mocht erop toezien dat alles vlot verliep. “Het was een grote uitdaging om met een Chinees team samen te werken, maar wel erg leuk. Er zijn wel heel wat verschillen in vergelijking met werknemers in België. Ze zijn onder andere minder direct dan wij, kritiek geef je best nooit in groep want dat nemen ze echt heel erg negatief op.”
Terwijl ze daar was heeft ze ook het land bezocht. “In de weekends ging ik grootsteden bezoeken als Guangzhou en Hong Kong om wat rond te kijken en uiteraard ook om te shoppen. Guangzhou was erg indrukwekkend om te zien. Het is een stad met meer dan tien miljoen inwoners, dat is ongeveer evenveel als de bevolking van België.”
Ine vond het erg interessant om in China te zijn. Er was zoveel heisa omtrent China tijdens de Olympische Spelen, maar in het Westen weten we uiteraard enkel wat de media ons voorschotelen. “Op gebied van politiek heb ik niet veel gemerkt, maar de mensen leken wel gelukkig en lachten me heel vaak toe,” weet Ine te vertellen, “Wat ik wel gemerkt heb is dat de mensen uit Hong Kong extreem neerbuigend doen over de Chinezen. Ze bekijken elkaar nog steeds niet als gelijke. De inwoners van Hong Kong noemen de Chinezen neerbuigend homelanders.”
Vandaag
Nu werkt Ine nog steeds voor IBM, maar ze is weer terug in België. Ze werkt nu als client representative, wat inhoudt dat ze de relaties met klanten van het bedrijf moet onderhouden. “Ik ben zeer tevreden met mijn job op deze moment. Ik heb het altijd druk en moet vaak overuren kloppen, dus verveling zit er niet in.”
Ine Princen (25) behaalde in 2005 een diploma communicatie management aan de KHM. Haar stage deed ze bij IBM (International Business Machine Corporation) en daar mocht ze dan ook ineens vast beginnen werken. Ze werkte er als consultant in de global buisiness service van het bedrijf. Dat wil zeggen dat ze erop toezag dat alles correct verliep bij het aanleren van de nieuwe software die het bedrijf maakt.
China vs Hong Kong
Dat werk deed ze blijkbaar goed, want ze werd gekozen om naar China te vertrekken voor een project van IBM. “China was een geweldige ervaring! Ik zou het direct opnieuw doen.” Huntsman, een chemiebedrijf, had op die moment nood aan nieuwe software. Ine leidde een team van Chinezen die expert waren op het vlak van de aan te leren software, die het aan de werknemers moesten aanleren. Zij mocht erop toezien dat alles vlot verliep. “Het was een grote uitdaging om met een Chinees team samen te werken, maar wel erg leuk. Er zijn wel heel wat verschillen in vergelijking met werknemers in België. Ze zijn onder andere minder direct dan wij, kritiek geef je best nooit in groep want dat nemen ze echt heel erg negatief op.”
Terwijl ze daar was heeft ze ook het land bezocht. “In de weekends ging ik grootsteden bezoeken als Guangzhou en Hong Kong om wat rond te kijken en uiteraard ook om te shoppen. Guangzhou was erg indrukwekkend om te zien. Het is een stad met meer dan tien miljoen inwoners, dat is ongeveer evenveel als de bevolking van België.”
Ine vond het erg interessant om in China te zijn. Er was zoveel heisa omtrent China tijdens de Olympische Spelen, maar in het Westen weten we uiteraard enkel wat de media ons voorschotelen. “Op gebied van politiek heb ik niet veel gemerkt, maar de mensen leken wel gelukkig en lachten me heel vaak toe,” weet Ine te vertellen, “Wat ik wel gemerkt heb is dat de mensen uit Hong Kong extreem neerbuigend doen over de Chinezen. Ze bekijken elkaar nog steeds niet als gelijke. De inwoners van Hong Kong noemen de Chinezen neerbuigend homelanders.”
Vandaag
Nu werkt Ine nog steeds voor IBM, maar ze is weer terug in België. Ze werkt nu als client representative, wat inhoudt dat ze de relaties met klanten van het bedrijf moet onderhouden. “Ik ben zeer tevreden met mijn job op deze moment. Ik heb het altijd druk en moet vaak overuren kloppen, dus verveling zit er niet in.”
Abonneren op:
Posts (Atom)