Studio op wieltjes

De minibus van Mark Van Immerseels (33) heeft bijna heel Europa gezien. Mark kocht dit voertuig tweedehands in een doodgewone Volkswagengarage. Op vier jaar tijd had het busje slechts 30 000 kilometers afgelegd. Nu, bijna negen jaar later, staan er reeds 200 000 kilometers op de teller. Hij slaapt meer in dit busje dan in zijn appartement.

Mark huurde met een paar vrienden een appartement in Biarritz, in Frankrijk. Door hun werk konden deze vrienden na een tijdje steeds minder in het appartement verblijven. Mark betaalde dan de meeste huur, maar heeft dan besloten de huur stop te zetten en te investeren in deze minibus. “Één van mijn beste investeringen ooit!” Met deze minibus verkende hij alle streken van Europa op weg naar goede surfspots. Dat is ook duidelijk te merken in het busje. Bovenaan prijken twee grote surfplanken. “Niet zomaar surfplanken, longboards van de beste surfwinkel in Biarritz én op maat gemaakt. Ze hangen omhoog met een systeem om ze overal te kunnen meenemen zonder dat ze beschadigd raken.”

Een geniaal systeem
Dat is niet het enigste geniale ontwerp in het busje. “Door één houten plank te verleggen verwissel je gemakkelijk tussen ‘de slaapkamer’ en ‘de keuken’. En dan heb ik mijn leeskamer nog niet vermeld” De passagiersstoel naast die van de chauffeur draait 360 graden om zijn as, om zo de leesruimte te vormen. De slaapkamer houd in dat er twee matrassen naast elkaar liggen, over de houten plank, waarop je gemakkelijk met vier mensen op kan slapen. Bij de keuken liggen de matrassen opeen en vormen ze een zetel. De houten plank doet dan dienst als tafel. Zoiets is wel nodig als je in een busje slaapt. “Ik heb lang gezocht naar een flexibel design en veel uitgeprobeerd. Dit is gewoon perfect. Dat moet natuurlijk wel, ik breng er vijf van de twaalf maanden van elk jaar in door. Het is zoals een studio, maar dan op wieltjes.” Zijn appartement daarentegen is eerder primitief ingericht. Toch gebruikt Mark het busje niet altijd. “Mijn busje dient enkel voor mijn plezier, om te gaan werken heb ik mijn fiets.”

Nog geen einde in zicht
Het voertuig heeft op al deze tijd in het bezit van Mark heel wat meegemaakt. “Ooit werd ik geraakt door een tram. Het was heel laat en pikdonker. De tram reed achter me, maar ik had hem niet gezien. Aan een rond punt gekomen wilde ik vertragen en afslaan, maar de tram reed rechtdoor. Ik heb veel geluk gehad. Heel de zijkant van de auto moest hersteld worden, maar ik leefde nog. Een halve meter meer naar mijn kant had wel eens slecht kunnen aflopen.” Het busje ziet er nu weer uit alsof het nog jaren mee zal kunnen. Mark is alleszins nog niet klaar om het weg te doen.